ธรรมะเพื่อชีวิต

พระพุทธรัตนมณีมหาปฏิมากร

เมื่อครั้งที่ได้เดินทางไปกราบนมัสการหลวงพ่อสำราญ ธมมฺธุโร (หลวงพ่อกล้วย) ที่วัดป่าธรรมอุทยาน มีโอกาสพบปะกับแม่ชีน้ำ ซึ่งได้รู้จักกันมาก่อนในฐานะฆารวาส เป็นญาติธรรมทำบุญทำกุศลร่วมกัน ณ วัดป่าแห่งนี้ กระทั่งวันนี้แม่ชีได้บวชเพื่อฝึกปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระพุทธองค์เพื่อความหลุดพ้นอย่างแท้จริง โดยตั้งใจฝึกฝนกับหลวงพ่อที่วัด แม่ชีสายจิตหรือแม่ชีน้ำ ได้บอกเล่าถึงประสบการณ์ที่ได้เรียนรู้ขณะที่ฝึกปฏิบัติ ตามบันทีกที่ได้กรุณามอบให้เป็นวิทยาทานเพื่อแบ่งปันเรียนรู้กับทุก ๆ คน ที่สนใจนำธรรมะมาใช้กับการดำเนินชีิวิตเพื่อความเป็นปกติสุขโดยทั่วกัน

บันทึกเมื่อ … วันศุกร์ที่ ๒ เมษายน ๒๕๕๓

นี่ก็เกือบหกเดือนแล้วที่บวชชีมา หลวงพ่อก็คงย้ำอยู่อย่างเดียวว่า “ ให้ดูจิต และละมลทิลต่าง ๆ ออกจากจิตจากใจให้หมดอย่าให้เหลือ ไม่ต้องกลัวเสียเปรียบกิเลสคนนั้นเสียเปรียบกิเลสคนนี้ “

คำว่า “ดูจิต” นั้น หลวงพ่อบกมาตั้งแต่เมื่อบวชได้สักสองเดือนแรกแล้วนะ ก็ยังงงอยู่ว่าดูจิตยังไง ก็มันก็เฉย ๆ ของมันอยู่ทั้งวัน ไม่มีอะไรเลย แต่ก็พยายามอยู่ตลอดเวลานะ จนเมื่ออาทิตย์กว่าที่ผ่านมานี้เอง จึงเข้าใจว่า “ ให้ดูจิตทุกครั้งที่มีอะไรมากระทบอายาตนะทั้งหก ”

ตากระทบรูป จิตเป็นอย่างไร
หูกระทบเสียง จิตหวั่นไหวมั้ย
จมูกได้กลิ่น จิตผลักไสหรือยินดี
ลิ้นสัมผัสกับรสชาติ จิตพออกพอใจกับรสชาตินั้นหรือไม่
กายร้อนหนาว จิตหงุดหงิดมั้ย
มีความคิดผุดขึ้นมาที่ใจ จิตเป็นอย่างไรบ้าง

พอเข้าใจอย่างนี้ปุ๊บ โอ้โฮ ตามดูจิตสนุกมากเลย บางทีก็แพ้บางทีก็ชนะนะ ที่ว่าแพ้คือ พอตามองเห็นอะไรซักอย่าง จิตมันก็คิดไปเรียบร้อยเลย ว่าอย่างโน้นอย่างนี้ กว่าจะเห็นและดับความคิดนั้นได้ก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน ก็พยายามทำไปเรื่อยๆ นะ ไม่รู้หรอกว่าอานิสงค์ แต่ก็เชื่อมั่นนะว่าต้องเป็นสิ่งที่ดีแน่ๆ เลย ไม่งั้นหลวงพ่อคงไม่เน้นย้ำให้ทำหรอกนะ

แล้ววันนี้จึงได้ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น และรู้ซึ้งถึงอานิสงค์ของการตามดูจิตทุกขณะ ทุกลมหายใจเข้า-ออก คือ วันนี้ได้คุยกับเด็กคนหนึ่ง เป็นเด็กเล็กมาก ๆ อยู่ชั้น ป.๔ ขึ้น ป.๕ ก็คุยอยู่หลายเรื่องนะ แต่มาสะดุดตรงที่เด็กบอกว่า “ หนูสะใจมาก ที่เทอมนี้ทำคะแนนเฉลี่ยได้สาม “ เพราะทันที่ที่หนูได้สมุดพกและรู้ว่าได้คะแนนถึงสาม เก็กก็รีบเอาไปให้พ่อดูและทวงสัญญาทันทีว่า พ่อต้องเลิกบุหรี่ เพราะหนูทำคะแนนได้ตามที่ตกลงกันไว้แล้ว พอพ่อดูสมุดพกเสร็จก็บอกลูกว่าตกลง แต่ขอสูบที่เหลืออยู่ให้หมดก่อนแล้วจะเลิกทันที และตอนนี้พ่อของเด็กคนนี้ก็เลิกบุหรี่แล้ว เด็กยังคงเล่าต่อด้วยความภูมิอกภูมิใจและพูดว่า “ หนูสะใจจริง ๆ ค่ะ” ฟังมาถึงตรงนี้ ทุกท่านที่อ่านมาถึงตรงนี้ก็ยังคงคิดไม่ออกใช่มั้ยว่ามีอะไรน่าตกใจ

หลวงพ่อเล่าให้ฟังเสมอว่า คนเรานันมักหลงความคิด เด็กคนนี้หลงความคิด เขาสะใจที่ทำให้พ่อเลิกบุหรี่ได้ เราเลยต้องสอนให้เขาคิดใหม่ว่า “ ทำไมหนูไม่คิดว่า หนูดีใจจังเลยที่การที่หนูเป็นเด็กดีตั้งใจเรียนนั้นส่งผลให้คุณพ่อเลิกบุหรี่ได้ แทนที่จะมัวสะใจที่เอาชนะพ่อได้ “ เด็กก็มองหน้าเราแบบงง ๆ ว่า เขาคิดอะไรผิด เราก็บอกต่อไปว่า การคิดว่าสะใจนั้นเป็นความคิดที่ไม่ดีนะ เป็นคนไม่ดี แต่หากหนูคิดว่า หนูดีใจที่ทำให้พ่อเลิกได้และเป็นผลที่เกิดจากการที่หนูเป็นเด็กดีตั้งใจเรียน เพื่อต่อไปหนูก็จะได้รู้และเข้าใจว่า การทำดี คิดดีนั้นมีประโยชน์เสมอ นอกจากทำให้หนูสอบผ่านได้คะแนนเยอะแล้วยังช่วยให้พ่อเลิกบุหรี่ได้ด้วย แล้วถ้าความดีอื่น ๆ ที่หนูคิดจะทำล่ะ มันก็ต้องมีประโยชน์ทั้งต่อตัวหนูและคนอื่นตามมาเสมอ เด็กหันมามองเราแล้วพูดวา หนูเข้าใจแล้วค่ะ ต่อไปหนูจะคิดอย่างที่เราสอนเขา

เห็นมั้ยว่า .. คนเราหลงความคิดกันจริง ๆ นะ หลงสะใจ การสะใจนั้นคงมีความสุขอยู่บ้างเหมือนกัน แต่หากดีใจล่ะมันคงมีความสุขมากกว่านะ เพราะมันมีความดีปนอยู่ด้วย จิตน่าจะประภัสสรมากกว่ากันนะ
เห็นมั้ยว่า .. หากเราเปลี่ยนเแปลงความคิดเพียงนิดเดียว จิตเราก็เปลี่ยนไปแล้วนะ นี่ถ้าหากว่าไม่ได้มาปฏิบัติธรรมอย่างเข้มข้นอยู่กับหลวงพ่อก็คงมองไม่เห็นหรอกว่า คนเราหลงความคิดนั้นมันหลงยังไงนะ.

email: saichit.chawana@gmail.com

ขอบคุณ ภาพหลวงปู่ใหญ่จาก http://www.livekalasin.com

วันวิสาขบูชา ๔ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๕

ในพุทธศักราช ๒๕๕๕ นี้ นับเป็น ๒๖๐๐ ปี แห่งการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า ซึ่งเรียกว่า พุทธชยันตี ซึ่งมีความหมายว่า การตรัสรู้และบังเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้า 

ดังนั้น วันวิสาขบูชา จึงเป็นวันที่สำคัญมากสำหรับผู้นับถือพุทธศาสนา เนื่องจากเป็นวัน ประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพาน ของพระพุทธเจ้าและทำให้มีพุทธศาสนาเกิดขึ้น

วันนี้ชาวพุทธส่วนใหญ่พากันเข้าวัดทำบุญทำกุศลซึ่งเป็นประเพณีที่ดีงามอยู่แล้ว แต่สิ่งสำคัญที่ควร คิดพิจารณา ทำความเข้าใจและน้อมนำไปประพฤติปฎิบัติให้ถูกต้อง เพื่อให้เกิดความเจริญแก่ชีวิตอย่างแท้จริงนั้น ท่านสามารถสดับรับฟังจากพระธรรมเทศนา ของท่านพุทธทาส ที่ได้นำมาเสนอนี้

สาธุ